Siğiller Bitkisel Tedavi

Siğiller (verruka):

İnsan Papilloma Virüsü (HPV) tarafından oluşturulan ve derinin üst tabakasına yerleşen iyi huylu tümörlerdir. HPV’nin çeşitli tipleri vardır. Her bir tip ile oluşan siğil farklı şekilde ve farklı yerlerde görülür.Siğiller insandan insana direkt temas, siğilin koparılması, ısırılması ile aynı kişinin vücudunun başka yerlerine aşılaması ile, cinsel yakınlıkla, nadiren de ortak kullanılan havlu, bornoz, terlik gibi eşyalardan, hamam, sauna, havuzlardan bulaşabilir.

Yaş ve cinsiyet:

Her yaş ve cinste görülebilir. Bununla beraber en yüksek görülme oranı ergenlik çağıdır. Taban altı siğilleri yetişkin genç kızlarda sık görüldüğü halde, 5 yaş altındaki kız ve erkek çocuklarda seyrek görülür.

Değil hekimler, geniş halk kitleleri tarafından bile kolaylıkla tanınırlar.

Siğillerin oturdukları yerlere ve görünümlerine göre: yaygın siğiller, ipliksi siğiller, ayak tabanı siğilleri, parmaksı siğiller, düz siğiller, etek siğilleri gibi çeşitleri vardır.

Yaygın Siğiller (Verruka vulgaris):

Belirti ve Bulgular: Yuvarlak veya oval deriden kabarık karnabahar gibi pürtüklü tümöral lezyonlardır.

Büyüklüğü toplu iğne başından nohut büyüklüğüne kadar değişir. Lezyon tek başına olabileceği gibi birbirleri ile birleşerek daha büyük çaplara ulaşabilir. Lezyon haftalarca ya da aylarca yavaş yavaş büyüyerek olgun şeklini alır. Yeni lezyonlar başlangıçta normal deri renginde ise de zamanla esmer sarımtırak veya gri kahve bir renk alır. Siğil az veya çok sayıda derinin herhangi bir yerinde görülebilirse de sık olarak parmak ve el sırtlarında, avuç içlerinde, dudakta, burunda, göz kapağı kenarlarında, dilde, tırnak kenarlarında, tırnak altlarında, saçlı deride yerleşir.

İpliksi Siğiller (Verruca filiformis):

Belirti ve Bulgular: Bu tip siğiller ince iplik gibi çıkıntılar olup genellikle yüzde, özellikle erkeklerde sakallı bölgelerde, göz kapaklarında, kirpiklere yakın kısımlarda, ağız çevresinde, koltuk altlarında yerleşirler. Renkleri deri renginde veya soluk pembe olup boyları ortalama 8-10mm uzunluğundadır.Tek veya çok sayıda olurlar.

Ayak Tabanı Siğilleri (Verruca plantaris):

Belirti ve Bulgular: Bu tip siğiller ayak tabanında genellikle basıya maruz kalan bölgelerde görülür. Ayak parmak altları ve topuklarda da yerleşir. Baskıya uğrayan bölgedeki siğil yassılaşır ve derine doğru ilerler. Lezyon bir ayakta veya iki ayakta tek veya çok sayıda olabilir. Çoğu kez de birbirleri ile birleşir gruplar yapar. Bu özel görünüme mozaik siğil(mozaik verru) adı verilir.

Parmaksı Siğiller (Verruca digitata):


Belirti ve Bulgular: Bu tip siğil geniş bir tabandan demet halinde çıkan parmak gibi çıkıntılarla karakterizedir. Daha çok saç kenarlarında olmak üzere başta veya yüzde yerleşir.

Düz siğiller (Verruca plana):

Belirti ve Bulgular: Yassı siğil olarak bilinen bu tip 2-3 mm çapında hafif kabarık yüzü düz, yassı lezyonlardır.

Genellikle çok sayıda yüzde, boyunda, el sırtlarında gruplar halinde görülürler. Renkleri deri rengindedir. Bazen pembe veya açık kahve rengi de olabilir.

Etek Siğilleri (Verruca acuminata):

Belirti ve Bulgular: Etek siğilleri kozmetik açıdan sıkıntılı bir durumdur. Cinsel yolla bulaşan hastalıklar grubuna girer. Gençlerde çok kez cinsel ilişki ile geçerse de her zaman cinsel kökenli değildir. Özellikle çok sayıda cinsel eşi olan bireyler ve bu bireylerin eşlerinde sık görülür. Virüsün bulaşması başka bir bireyin enfekte bölgesinin (penis gibi) mukozalara (ağız, vagina gibi), ya da doğal olarak nemli bölgelere (anüs gibi) temasıyla olur. Virüsün alınmasından belirtilerin ortaya çıkmasına kadar geçen süre kesin olarak bilinmemektedir; genellikle birkaç hafta ile 2-3 ay arasında olduğu düşünülmektedir.

Bu siğiller genellikle deri ve mukozaların birleşim yerlerinde; soluk pembe, gri kirli esmer renkli, toplu iğne başı büyüklüğünden 10-15 cm çapa kadar ulaşabilen salkım, karnabahar şeklinde görülen, yumuşak, saplı veya sapsız çıkıntılardır. Seçtiği yerler genellikle genital bölgeler ve makat etrafıdır. Kadınlarda dış genital bölgede, vajina içinde, rahim ağzında, makat içi ve etrafında, erkeklerde kasık kıvrımlarında, sünnet derisi üzerinde, idrar çıkış deliği içi ve çevresinde, makat içi ve etrafında dev kitleler halinde görülebilir. Oral (ağız yoluyla) seks uygulamalarında ağız mukozasında da lezyonlar ortaya çıkabilir. Lezyonlar pis kokuludur. Hafif kaşıntı dışında hastaya bir sıkıntı vermez.

Tanı:

Klinik ve tanı koymada zorluk çekilen vakalarda biyopsi (parça) alınmasıyla mikroskopik görünümleri ile kolayca tanı konur. Etek siğili tanısı konulan hastalarda mutlaka cinsel yolla bulaşan diğer hastalıkların taraması yapılmalıdır.

Tedavi:

Siğiller, tedavisi gerekli fakat iyi huylu bir oluşum olmaktan başka, estetik bir problem olarak hasta ve ailesi için endişe kaynağıdır. Siğillerin tedavi edilmeden çoğu kez 2-3yıl içerisinde kendiliğinden kayboldukları gözlenmektedir. Siğil türlerinin tedavisinde çeşitli yöntemler uygulanmaktadır. Tedavide seçilecek yöntem siğilin türüne, yerleştiği yere, büyüklük ve sayısına, ağrılı olup olmamasına göre değişir. Tedavide ana prensip hastaya zarar vermemek, nedbe dokusu gelişmesine sebep olmamaktır.

Siğillerin tedavisinde çok sayıda tedavi seçeneği vardır:

Fiziksel yöntemler: Kriyoterapi (dondurma tedavisi), elektrokoterizasyon (yakma tedavisi), lazerdir.

Kimyasal ajanlar: Triklor asetik asit, padofilotoksin, imikimot uygulamalarıdır. Genital bölgedeki büyük siğiller cerrahi olarak çıkarılarak tedavi edilirler.

Kimler Neler Demiş?

İlk Yorum Hakkı Senin!

avatar
wpDiscuz